Genel Bilgi
Sualtı Hekimliği ve Hiperbarik Tıp; sualtı ve basınçlı ortamların insan sağlığı üzerindeki etkilerini inceleyen, bu ortamlara bağlı hastalıkların tanı, tedavi ve önlenmesiyle ilgilenen tıbbın özel uzmanlık alanlarından biridir. Bu disiplin; profesyonel ve amatör dalgıçlar, sualtı çalışanları ile basınç değişikliklerine maruz kalan bireylerin sağlık ve güvenliğini korumayı amaçlar.
Bu alandaki uygulamalar; dekompresyon hastalığı gibi dalışa bağlı sağlık sorunlarının değerlendirilmesi ve tedavisini kapsar. Ayrıca hiperbarik oksijen tedavisi (HBOT) ile; ani işitme kaybı, karbonmonoksit zehirlenmesi, radyasyon hasarı ve iyileşmeyen yaralar gibi pek çok hastalığın tedavisine destek sağlanmaktadır.
Sualtı Hekimliği ve Hiperbarik Tıp hizmetleri; bilimsel rehberler ve uluslararası standartlar doğrultusunda, hasta güvenliği ve tedavi etkinliği esas alınarak yürütülmektedir.
Tarihçesi
Sualtı Hekimliğinin kökenleri, insanın su altında çalışma ve dalış faaliyetlerine başladığı Antik Çağlara kadar uzanmaktadır. Tarih boyunca sünger avcıları ve sualtı çalışanlarında görülen dalışa bağlı sağlık sorunları, bu alandaki ilk gözlemleri oluşturmuştur.
17. ve 18. yüzyıllarda, basınçlı ortamların insan vücudu üzerindeki etkilerinin bilimsel olarak incelenmesiyle birlikte, modern sualtı hekimliğinin temelleri atılmıştır. 19. yüzyılda basınç odalarının geliştirilmesi, dekompresyon hastalığının tanınması ve tedavisinde önemli bir dönüm noktası olmuştur.
20. yüzyılda dalış teknolojilerinin ilerlemesi ve askeri denizcilik faaliyetlerinin artmasıyla Sualtı Hekimliği gelişmiş; hiperbarik oksijen tedavisi ise sivil ve askeri tıpta yaygın şekilde kullanılmaya başlanmıştır.
Türkiye’de Sualtı Hekimliği ve Hiperbarik Tıp; özellikle denizcilik, dalış ve sualtı faaliyetlerinin yaygınlaşmasıyla gelişmiş, bu alandaki tanı ve tedavi hizmetleri kurumsal bir yapı kazanmıştır. Günümüzde disiplin; hem dalışa bağlı hastalıkların tedavisi hem de çeşitli tıbbi durumlarda tamamlayıcı bir tedavi yöntemi olarak önemli bir yere sahiptir.
05 Ocak 2026